The manipulative force

Dat ik twee wollige huisgenoten heb zal eenieder duidelijk zijn.
Dat ze me manipuleren bij het leven zal eenieder (behalve mij) duidelijk zijn.

Dat ze dat doen middels hoge geluiden in het spinnen op het moment dat ze aandacht (= eten) behoeven zal daarentegen vrijwel niemand vooralsnog weten. Toch blijkt dit zo te zijn! Het geluid tussen "gewoon spinnen" en "spinnen om aandacht" is ook duidelijk hoorbaar en ik meen er ook een verschil tussen mijn katten in te herkennen. In kat, in tijd en in plaats. Ik ga vanavond nog eens wat beter luisteren!

Ik, schaduw

Een ander ben ik,
gestoken in míjn kleren
die met míjn naam wordt aangesproken.

Hij woont in hetzelfde huis als ik,
wij slapen met dezelfde vrouw
en lezen terzelfdertijd dezelfde boeken.

's Morgens wordt hij in mij wakker,
staat met mij op, wast zich en scheert mij,
wij nemen samen afscheid, lopen samen door de straten.

Hij werkt, hij denkt, hij eet voor mij,
uit míjn mond komen ook zíjn woorden.
Soms overvalt hij hersenschuddend mij
en grijpt de kans aan, in mij rond te moorden.

Ik haat hem: hij verraadt mijn geheimen.
Wat ik niet zeggen wil
schreeuwt hij voluit van de daken.

Ik weet niet meer wie ik ben,
ik weet niet waar hij mij zal leiden,
maar als ik niet meer leef
neem dan gerust zijn handschrift voor het mijne.

- Simon Vinkenoog
(uit Spiegelschrift - gebruikslyriek. Gedichten (1962))

There must be more to life than this

(c) Freddie Mercury, maar nu in de uitvoering van Michael Jackson, natuurlijk

There must be more to life than this
There must be more to life than this
How do we cope in a world without love
Mending all those broken hearts
And tending to those crying faces

There must be more to life than living
A better way for us to survive
Why should it be just a case of black or white
There must be more to life than this

Why is this world so full of hate
People dying everywhere
And we destroy what we create
People fighting for their human rights
But we just go on saying c'est la vie
So this is life

There must be more to life than killing
There must be more than meets the eye
What good is life, if in the end we all must die
There must be more to life than this

There must be more to life than killing
There must be more to life than this
I live in hope for a world filled with love
Then we can all just live in peace

There must be more to life, much more to life
There must be more to life, more to life than this

De objectiefste poll van het jaar

Ons lokale sufferdje De Gelderlander doet nu wel heel erg Telegraafje met zijn laatste online poll.



Optie a: de Nijmeegse overheid heeft het verklooid.
Optie b: de Nijmeegse overheid heeft het verklooid.
Optie c: de Nijmeegse overheid heeft het verklooid.

Tsja. Kun je zo'n krant nog serieus nemen?

bijdehand

Een enorme bijenzwerm zorgde zondag voor paniek tijdens een optreden van Nick en Simon in Etten-Leur. Op een plein met duizenden toeschouwers dook uit het niets een zwerm bijen op.

De toeschouwers vluchtten vervolgens alle kanten uit.

Nick & Simon? Was dat niet dat duo uit Volendam? Dat betekent dat statistisch gezien één van de twee PVV gestemd heeft. En het gebeurt natuurlijk ook in één of ander kutdorp waar 20 procent PVV stemde. Zo zie je maar weer, god straft onmiddellijk. Alhoewel. Dit waren vást moslimbijen.

herlezen: meester vd zwarte molen

Otfried Preussler, Meester van de zwarte molen

Kinderboekennostalgie! Maar wat een fijn verhaal, dit soort sprookjes wordt te weinig geschreven. En tegelijkertijd (details die je als kind ontgaan) zo mooi ingebed in de Europese geschiedenis (de Turkse oorlogen) en in de tijdsgeest zelf. Een aanrader voor iedereen tussendoor, en voor de meester/juf om voor te lezen aan de klas.

Nederland anno 09

De uitslag van de Europese verkiezingen stemt voor Nederland niet vrolijk. En zelfs voor Nijmegen niet, ook al is GroenLinks in onze stad de grootste partij geworden (met 20,8 procent van de stemmen). Maar daar staat tegenover dat 9,6 procent van de kiezers Wilders heeft gestemd. Minder dan elders, maar toch. Ik snap het domweg niet. Er schijnt weinig Europa te zijn geweest in de reden om te stemmen, maar wat dan wel? Van geen van de Wilders-stemmers heb ik vooralsnog een goede reden gehoord om PVV te stemmen, en ik vraag me af of ik die reden ooit zal horen.

De column van Ilja Leonard Pfeijffer uit de NRC*Next van afgelopen vrijdag is me uit het hart gegrepen:

"Ik zie de term populisme als een geuzennaam," zei Rita Verdonk deze week in een debat met de thrillerschrijver Roel Janssen, die een boek heeft geschreven over een populistische politica die de files wil oplossen en Sinterklaas wil behouden. Het is een kenmerk van populisten dat zij zich er niet voor schamen populist genoemd te worden. Het volk staat acher hen en als mensen dat populisme vinden, dan zijn zij daar alleen maar trots op.
Toch is populisme een groot gevaar. Populisten zijn politici die tegen de politiek zijn. Zij beschouwen de parlementaire democratie als "Haags geneuzel." Het politiek bestel is in hun ogen inefficiënt. Het volk vraag niet om principiële discussies in 's lands vergaderzaal, maar om oplossingen, zo zeggen zij.
De enige populist die op dit moment aan de macht is in West-Europa is de premier van Italië, Berlusconi. Hij minacht het parlement en de rechters. Het parlement kan wat hem betreft worden gedecimeerd. Oppositie is in zijn ogen immoreel en vrije pers eveneens. Kritiek op zijn functioneren is een complot van een linkse elite die de weg kwijt is, zelfs als die kritiek in buitenlandse kranten staat. En elke kritiek wordt beantwoord met steeds weer dezelfde litanie: "Het volk staat achter mijn."
Precies dezelfde redenaties worden gehanteerd door Wilders. Hij schoffeert het parlement door het parlementair debat te misbruiken voor het ventileren van standpunten die hem media-aandacht opleveren. Als hij wordt vervolgd voor het aanzetten tot haat, spreekt hij bij voorbaat van een "politiek proces". Wie kritiek op hem heeft is een representant van "de linkse elite die de weg volledig kwijt is." Op een partijbijeenkomst in Rotterdam deze week zette hij de aanval in op "doctorandussen met designerbrillen, de VPRO, de hele publieke opmroep, de kunstmaffia, de PvdA, GroenLinks, de journalistiek en het linkse grachtengordelblaadje NRC Handelsblad". Maar "de elite loopt op de laatste benen," zei Wilders in Rotterdam. "Wij zijn met miljoenen."
Politici die uit naam van het volk de volksvertegenwoordiging minachten en kritiek van de vrije pers ridiculiseren zijn een gevaar voor de democratie.

En verder prijs ik mezelf maar gelukkig dat mijn partij (een partij die niet doolt, die niet verandert van koers in blinde paniek op zoek naar de kiezersgunst) als enige in het cordon sanitaire van de PVV zit.

gelezen: 25 jaar GSV

Rob Janssen en Lennert Savenije (red.), 'Of kom er gewoon bij!'. 25 jaar Geschiedenis Studenten Vereniging

Mijn oude studievereniging bestaat 25 jaar! En zoals het een goede geschiedenisvereniging betaamt, wordt er dan een boekwerkje uitgegeven met een historisch verantwoord overzicht van de ontwikkelingen die de vereniging heeft doorgemaakt. Nou ja, boekwerkje? Het boek beslaat 200 pagina's! Niettemin was ik er zo doorheen, en heb ik genoten ook. Allereerst natuurlijk nostalgisch zwijmelend over mijn eigen bestuurstijd (inmiddels ook al weer tien tot twaalf jaar geleden en oh ja, wat hebben we toen toch een hoop gedaan!), maar ook met verbaasde interesse over de periode daarvoor en al helemaal de periode daarna. Dat wist ik allemaal nog niet, en ik vind het erg leuk dat te weten :)

Maar, eerlijk is eerlijk, het leukste is toch om wat dingetjes over jezelf te lezen. Van die dingen die eerlijk gezegd ook wel behoorlijk waren weggezakt.

Al vroeg in zijn eerste bestuursjaar (1997-1998) kwam Stub-voorzitter Pepijn Oomen met het plan om een forum te organiseren over het beroepsperspectief van afgestudeerde historici. Oomen ging aan de slag en zette samen met de professor Paul Klep het aangekondigde forum op, dat plaatsvond in café Groenewoud.
p.145-6.

herlezen: het bureau

J.J. Voskuil, Meneer Beerta
J.J. Voskuil, Vuile handen
J.J. Voskuil, Plankton
J.J. Voskuil, Het A.P. Beerta instituut
J.J. Voskuil, En ook weemoedigheid

Na Binnen de huid voor de zoveelste keer hierin verzeild en er niet meer uit kunnen komen. Nu word ik daartoe gedwongen, want ik heb deel 6 nog uitgeleend aan mijn secretaresse...

"Ik wil nog altijd (zo oud als ik ben) aardig gevonden worden. En als je de mensen zelf niet aardig vindt, maar moet doen alsof om zelf weer aardig gevonden te worden, geeft dat een geweldige spanning. Ik verdien niet beter en heb dus weinig reden om me te beklagen. Zelf heb ik ook meer respect voor mensen die onbewogen, pijprokend, hun weg gaan - en dat is het beeld waaraan ik me tracht te conformeren, maar de keren dat me dat lukt, blijft het schijn."
Uit het dagboek van Maarten Koning, Het bureau 4. Het A.P. Beerta-Instituut, p. 254


update 16-8: hèhè, deel 6 ook weer terug en binnen no-time gelezen. Nu weer wachten op deel 7...

Pandemiehysterie

De hypehonger van de huidige media is zo enorm veel groter dan tijdens de Spaanse griep, Hongkonggriep of Aziatische griep, dat er voordat er iets echt serieus is losgebarsten, al sprake is van ziekpaniek. Dus, speciaal voor de mensen die zich al grieperig beginnen te voelen door al die pandemiehysterie, herhaal ik hier het beste advies dat de twintigste eeuw ons heeft geleerd:

Hee, er zit een knop op je tv.